Ev tavşanı bakımının özü üç başlıkta toplanır: sınırsız kuru ot, güvenli ve geniş bir barınma alanı, düzenli sağlık gözlemi. Tavşanlar kafeste yaşayan sessiz süs hayvanları değil; günde birkaç saat koşmaya, kazımaya ve keşfetmeye ihtiyaç duyan sosyal canlılardır. Doğru kurulmuş bir düzende 8-12 yıl yaşayabilirler. Aşağıda beslenmeden barınmaya, tüy bakımından hastalık belirtilerine kadar temel gereksinimleri sırayla ele alıyoruz.
Tavşanın sindirim sistemi sürekli çalışmak üzere tasarlanmıştır. Bu nedenle beslenmenin merkezinde sınırsız ve taze kuru ot bulunur. Yetişkin tavşanlar için timothy ya da çayır otu uygundur; yonca (alfalfa) kalsiyum ve protein bakımından yoğun olduğu için genellikle yavrulara ve gebe dişilere ayrılır.
Kuru ot iki işi birden yapar: bağırsak hareketini sürdürür ve sürekli uzayan dişleri aşındırır. Tavşan dişleri hayat boyu büyüdüğü için çiğneme eylemi bir tercih değil, zorunluluktur.
| Besin | Oran | Not |
|---|---|---|
| Kuru ot | %80 | Her zaman erişilebilir olmalı |
| Yeşil yapraklı sebze | %10-15 | Roka, marul çeşitleri, maydanoz, kişniş |
| Pelet yem | %5 | Günde bir avuç, tahılsız ve sade olanı |
| Meyve / ödül | Çok az | Haftada birkaç küçük parça |
Renkli, tohumlu, bisküvili karışım yemler iştah açıcı görünse de tavşanın sadece sevdiği taneleri seçmesine yol açar; dengesiz beslenme ve şişmanlık getirir. Su daima temiz ve bol olmalı. Çoğu tavşan biberonu değil kaseyi tercih eder, çünkü kaseden içmek doğal duruşuna daha yakındır.
Yeni bir sebze veya yem markası eklerken küçük miktarla başlayıp birkaç gün boyunca artırın. Sindirim sistemi hassas olduğu için ani geçişler ishale ve iştahsızlığa yol açabilir. Beslenmenin genel mantığı, sitedeki beslenme ilkeleri yazısında anlatılan "kademeli geçiş" kuralıyla aynıdır.
Küçük bir kafes tavşan için yeterli değildir. İdeal düzen; bir dinlenme köşesi ile buna bağlı, tavşanın serbestçe zıplayabileceği bir alandır. Ölçü olarak şunu düşünün: tavşan arka ayakları üstünde doğrulduğunda kulakları tavana değmemeli, üç sıçrayışta bir uçtan diğer uca gidememeli.
Serbest dolaşan bir tavşan elektrik kablolarını kemirir, süpürgeliği kazır, saksı toprağını dağıtır. Kabloları koruyucu spirale alın, ev bitkilerini erişilemez yere kaldırın, temizlik ürünlerini kapalı dolapta tutun. Güvenli yaşam ortamı oluşturma konusunda anlatılan önlemlerin çoğu tavşanlar için de geçerlidir, ancak kemirme eğilimi nedeniyle kablo güvenliğine daha fazla dikkat gerekir.
Tavşanlar rahatsızlıklarını gizler. Bu yüzden günlük gözlem, sonradan yapılacak her müdahaleden değerlidir. Her gün iki şeyi kontrol edin: yem tüketimi ve dışkı miktarı.
Aşağıdaki durumlar geciktirilmemesi gereken belirtilerdir:
Rutin bakımda tırnak kesimi ayda bir civarında gerekir. Kısırlaştırma da tavşanlarda önemli bir konudur: dişilerde üreme organı hastalıkları riskini azaltır, her iki cinste idrarla işaretleme ve saldırganlık davranışlarını yumuşatır. Kısırlaştırma kararının genel çerçevesi diğer türlerle benzer mantıkta ele alınabilir; ancak tavşan anestezisi konusunda deneyimli bir veteriner bulmak kritiktir, çünkü her klinik egzotik hayvanla çalışmaz.
Tavşanlar yılda birkaç kez yoğun tüy döker. Kendini yalarken yuttuğu tüyü kusarak çıkaramaz; bu nedenle döküm dönemlerinde günlük tarama şarttır. Tüy bakımı alışkanlıkları konusunda anlatılan düzenli fırçalama disiplini, tavşanlarda doğrudan bir sağlık önlemidir. Uzun tüylü ırklarda bu iş her gün tekrarlanır.
Tavşan kucağa alınmayı çoğunlukla sevmez; yerden yükselmek onda kapılma hissi yaratır. Yerde, onun seviyesinde geçirilen zaman güveni daha hızlı kurar. Ayak vurma huzursuzluk, yan yatıp uzanma rahatlık, çeneyi eşyalara sürtme ise "burası benim" anlamına gelir.